Witam dziewczyny jestem mężatką od 8 lat mamy 2 wspaniałych dzieci.Kiedy wychodziłam za mąż(wielka miłość)wydawało mi się,że mój przyszły mąż jest dobrym człowiekiem (inaczej bym za niego nie wyszła,bo to jest dla mnie najważniejsze),ale z czasem chyba on się zmienił,albo ja byłam ślepa,w każdym bądź razie, w czasach moich ciąż 4 ciąży-2 razy poroniłam ja nie miałam wsparcie od męża,czyli kiedy byłam w szpitalach odwiedzał mnie owszem,ale widać było,że się męczy kiedy jestem chora, na przykład przeziębiona,to on jest zawsze zły i tak jakby miał do mnie pretensję ja jestem tylko człowiekiem,to prawda choruję często,nie mam niestety odporności,ale nie wymagam niczego od męża, żeby siedział przy mnie i trzymał mnie za rękę,ale on jest ciągle zły,dziś doszło do okropnej awantury, bo wrócił z pracy i zamiast zapytać mnie jak się czuję,oznajmił, ze już wszyscy jego znajomi śmieją się z niego,ze jego żona jest cały czas chora.Co ja mam zrobić, o czuję się po prostu fatalnie,ryczę cały wieczór

Ja jestem mężatką od 10 lat i podobnie jak ty choruje co chwile, czasem już wściekam na męża bo gdy mam niewyrażną minę od razu pyta co cie dziś boli ale ja wiem że on pyta o to z troski o mnie. Natomiast u ciebie tej troski raczej nie ma, widocznie twój maż nie uznaje słabości i wydaje mi się że on się nie zmienił był taki od samego początku.Proponuję porozmawiać z mężem szczerze co mu przeszkadza że czesto jesteś niedyspozycyjna .Dziwi mnie też jego komentarz że znajomi się już śmieją co go obchodzą opinie innych przysiegał być z tobą na dobre i na złe.Mario nie daj sie....To że chorujesz niczego nie zmienia jesteś jego żoną i powinien cię szanować żadnej twojej winy w tej sytuacji nie widzę.(Piszę nieskładnie ale rzadko piszę na forum)