To było 4 lata temu. W szkole spodobał mi się pewien chłopak, ale sądziłam, że nie mam szans, więc na starcie odpuściłam go sobie. Później zauważyłam, że on często na mnie patrzy, ale wmawiałam sobie, że tylko mi się zdaje. Zaczął mnie zaczepiać, uśmiechać się...jednak nie wiedziałam jeszcze wtedy, że jest typem podrywacza.Z czasem, gdy poznałam jaki jest naprawdę, postanowiłam go ignorować, nie myśleć o nim.On jednak nie pozwalał mi na to, nie przeszkadzało mu, że go ignoruje, wręcz przeciwnie. Zaczął jeszcze więcej na mnie patrzeć, nieraz gdy rozmawiałam ze swoimi koleżankami przysłuchiwał się nam, był o mnie zazdrosny gdy siedziałam ze swoimi kolegami widziałam to po jego reakcji, patrzył mi głęboko w oczy, wypatrywał mnie na każdej przerwie, gdy mnie nie było w szkole chodził struty(tak mówiła moja przyjaciółka), gdy wracaliśmy razem do domu i ja byłam z moimi koleżankami a on sam był jakiś zdenerwowany nawet na mnie nie spojrzał. Zakochałam się w nim.

Chociaż wiedziałam, że nie ma to sensu. Nie wiedziałam czy on traktuje mnie poważnie, czy zwyczajnie się mną bawi. Jego przyjaciel tez dziwnie się zachowywał obserwował mnie gdy nie było go w szkole. A ja już nie wiedziałam co mam o tym myśleć. Wciąż udając, że mi na nim nie zależy. Czekałam, że może się odezwie, ale nie zrobił tego... jak myślicie czy to moja niedostępność go do mnie zraziła? może miał już tego dosyć i po prostu odpuścił...To nie daje mi spokoju, bo wciąż czuje do niego to samo co wtedy.

Z jednej strony, mogło mu zależeć, lecz ty jak widać nie dawałaś mu żadnych znaków, że on również się Tobie podoba. Kiedy chłopak określa sobie jakiś wyznaczony cel, zrobi wszystko, aby go zdobyć, ale tylko wówczas, gdy zauważy, że my (cel) pokażemy, że również jesteśmy zainteresowane nim. My dziewczyny, bardzo często myślimy, że chłopak ma ochotę się zabawić, czy może pochwalić się, że może zdobyć każdą lub że założył się z kumplami. Lecz to tylko takie nasze wymysły. Faceci również pragną być podrywani, ale nie powiedzą nam tego. Na pewno poczuł, że się nim nie interesujesz i dlatego sobie odpuścił.

Czasami jest tak że robimy coś źle.Starami się to naprawić ,ale zapytaj się siebie czy warto?Mieliście na to 4 lata i nic z tego nie wyszło ,w tej chwili jest jak jest i nie zastanawiaj się co by było.Czasem lepiej nie wiedzieć co by było.
Zacznij od nowa ,przed tobą jeszcze wiele takich zauroczeń .Powodzenia.